Biljanina akvaponija u Zagoriču

Biljana Lazarević, zajedno sa svojim suprugom, ovladala je proizvodnjom povrća u sistemu akvaponije, kod nas još uvijek malo poznatom načinu proizvodnje koji ne zahtijeva zemljanju podlogu.

Plastenik u Podgorici, u naselju Zagorič je baziran na potpuno novoj metodi takozvane akvaponijske proizvodnje.
Lazarevići objašnjavaju da čitav proces zapravo počinje u bazenu sa ribom i to šaranom, koji im je preporučen kao najpoželjniji za naše podneblje. Voda iz bazena, koja sadrži amonijak, se sprovodi u posude sa šljunkom ili nekom drugom podlogom u kojoj su posađene biljke. Mikroorganizmi u tim posudama amonijak pretvaraju u azot i hrane biljku. Akvaponijska proizvodnja se sve više širi u svijetu, pa Lazarevići vjeruju da će eksperiment i kod nas uspjeti.

Ovom proizvodnjom naša preduzetnica je počela da se bavi kako bi za svoju porodicu obezbijedila zdravu ishranu.

Šta je Akvaponija ?

Akvaponija je zatvoreni sistem kruženja azota, gdje riba đubri biljku, a biljka čisti vodu za ribu. Radi se o ekološki prihvatljivom sistemu. Akvaponija (aquaponics) je jedna od novijih grana poljoprivrede. Ona predstavlja integralni samoodrživi sistem za proizvodnju hrane koji kombinuje tradicionalnu akvakulturu (uzgoj vodenih organizama, uključujući ribu, mekušce, rakove i morske alge) sa hidroponijom (kultivacija biljaka na vodi) u simbiotsku okolinu. I sam naziv akvaponija je nastao kombinacijom izraza akvakulture i hidroponije. Akvakultura i hidroponija, gledajući zasebno, imaju svoje “minuse”, hidroponija zahtijeva skupe hranjive supstance za hranjenje bilja, a takođe zahtijeva i periodično ispiranje sistema, što može dovesti do problema zbog odlaganja otpada. Cirkulirajuća voda kod akvakulture ima višak hranjivih supstanci, koji se mora ukloniti iz sistema, što znači da se postotak vode uklanja, obično na dnevnoj bazi, te se nadomješta čistom vodom. Kada gledamo kombinaciju ova dva metoda uzgojabilja, njihovi negativni aspekti se pretvaraju u pozitivne.